Riemann heeft de theoretische basis voor het integreren gegeven. De oppervlakte onder de grafiek
van een functie kan gezien worden als (de limiet van) gesommeerde rechthoekjes. Het demo programma is van Pieter
Schadron.
De functie [ hier f(x)=Öx
] en de grenzen
[ hier x=1 en x=4 ] worden vooraf ingevoerd,
waarna steeds smallere rechthoekjes worden getekend en de bijbehorende onder- en bovensommen berekend.